Casa Conmigo Portugal - Luxe Kuur & Wellness vakanties. Compleet verzorgd verblijf onder de zon van Portugal

Als ik ben wie ik ben…

Marleen in de Sahara

Wat kan een mens het zichzelf toch moeilijk maken. Ongetwijfeld is dit een proces van vele jaren geweest. Het mezelf moeten bewijzen, goed willen zijn in alles wat ik doe en….mezelf vergelijken met anderen, die het – zo te zien – beter doen dan ik. Met als resultaat: nooit helemaal tevreden zijn met wat al bereikt is. Het kan immers altijd nog beter!

Best vermoeiend… Afgelopen najaar las ik over de training zelf-compassie bij Karin Bosveld. Het leek me heerlijk om op een andere manier met mezelf om te leren gaan, dus ik nam contact met haar op.

zelfcompassie

Begin december startte ik met een één-op-één traject zelfcompassie in de prachtige bossen van Doorn. Wat een genot om op een toegankelijke en speelse manier te leren, dat we onze eigen beste vriend(in) mogen zijn.

Overigens is zelfcompassie niet iets softs, of voor watjes. Het is een sterke drijfveer voor verandering. In de opleidingssyllabus heb ik onderstreept: ‘Zelfcompassie verhoogt de mate van tevredenheid met het leven, van geluk, zelfvertrouwen, optimisme, nieuwsgierigheid, creativiteit en groei’. Mooi toch :-)?

Zevenmaal reed ik op donderdagmorgen van Utrecht naar Doorn. Meerdere malen door een prachtig wit landschap.

Tijdens de laatste ontmoeting zei ik tegen Karin: ‘ik heb er een vriendin bij’. Heerlijk om te ervaren, dat je jezelf ook op deze wijze tegemoet kunt treden.

een nieuwe groef kiezen

In de praktijk zal ik deze nieuwe manier van met mezelf omgaan best ook weer eens kwijtraken ;-). Ik hoop mezelf er dan steeds weer aan te kunnen herinneren, dat we – wanneer we ons brein met een langspeelplaat vergelijken – voor een nieuwe groef kunnen kiezen. De groef van liefdevolle vriendelijkheid; waarbij je jezelf benadert als je beste vriend(in).

woestijnreis

Begin maart bracht ik met Arthur (in een groep van 15 deelnemers) een week in de Sahara door. Een door ITIP georganiseerde bezinningsreis. Wat een belevenis! De laatste avond schreef ik het volgende gedicht.

ALS IK BEN WIE IK BEN…

als ik ben wie ik ben
ben ik als een kind zo blij
en als een vogel zo vrij

als ik ben wie ik ben
is het nutteloos vergelijken afgelopen
en ben ik in mijn eigen, unieke huid gekropen

als ik ben wie ik ben
hoef ik geen perfecte versie van mezelf te zijn
en is er geen bron meer voor onnodige pijn

als ik ben wie ik ben
omarm ik mijn leven en mezelf met alles erop en eraan

als ik ben wie ik ben
leef ik het leven dat voor mij en mijn ziel bestemd is
en is er overvloed in plaats van gemis

(Sahara, 14 maart 2019)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 reactie op “Als ik ben wie ik ben…”